Over
Monique
Sleegers
Lichaam
In de figuratieve keramische sculpturen die ik maak, staat het mens-zijn en de kwetsbaarheid daarvan centraal. Ik abstraheer het menselijk lichaam en laat delen weg die ik niet nodig heb voor de expressie van het beeld. Wat overblijft, is een lichaam dat niet zozeer een anatomische werkelijkheid verbeeldt, maar een gevoel, een ervaring of een innerlijke toestand.
Wortels
Roots, wortels, afkomst zijn woorden waar ik nooit bewust mee bezig ben geweest. Sterker nog, ik dacht altijd: laat die beerput maar lekker dicht. Tot ik ontdekte dat het verleden – dat wat ik heb meegemaakt – letterlijk in mijn lijf is gaan zitten. Het heeft sporen en littekens nagelaten: zichtbaar en onzichtbaar, fysiek en mentaal.
In mijn werk onderzoek ik hoe het verleden zich in het lichaam kan nestelen en hoe afkomst en ervaringen, ook wanneer we ze proberen weg te stoppen, onderdeel blijven van wie we zijn.
Tweestrijd
Sinds ik een chronische ziekte heb, is tweestrijd een thema dat mij steeds opnieuw bezighoudt. De tweestrijd tussen lichaam en geest, tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen het concrete en de illusie. Tussen fysieke pijn en irreële angst, maar ook tussen pijn en hoop.
Deze tweestrijd gaat voor mij over het zoeken naar balans. Over het letterlijk en figuurlijk in evenwicht brengen van lichaam en geest, om de controle niet te verliezen. In mijn werk probeer ik die spanning zichtbaar te maken: het voortdurende zoeken naar houvast tussen wat voelbaar en werkelijk is en wat zich afspeelt in mijn hoofd.
Biografie
Na mijn middelbare school volgde ik een opleiding aan de kunstacademie, waar ik me specialiseerde in beeldhouwen. Mijn beelden ontstaan niet door te hakken of materiaal weg te breken, maar door ze laag voor laag boetserend op te bouwen. Het creëren van sculpturen in mijn atelier is nog altijd mijn grootste passie.
Tien jaar na de kunstacademie besloot ik mijn liefde voor het vak ook op anderen over te brengen. Ik behaalde mijn eerstegraads lesbevoegdheid en ging aan de slag als docent en beeldend kunstenaar. Omdat ik het studeren met veel plezier deed en tegelijkertijd het gevoel had dat ik mijn kennis verder wilde verdiepen, ben ik vervolgens Kunstgeschiedenis aan de universiteit gaan studeren.
Na deze drie opleidingen ben ik werkzaam als beeldend kunstenaar, docent en kunsthistorica. Voor mij versterken deze disciplines elkaar juist. Ze vormen een voortdurende kruisbestuiving, waarbij mijn artistieke praktijk, mijn kennis van de kunstgeschiedenis en mijn ervaring als docent elkaar aanvullen en verdiepen.
Naast het werken in mijn atelier geef ik cursussen en workshops waarin ik mijn liefde voor het beeldhouwen en de beeldende kunst graag deel. De kunstgeschiedenis is daarbij een onuitputtelijke bron van inspiratie. Ik zie het als een uitdaging om mensen met kunst te verrassen en te prikkelen, en hen uit te nodigen met andere ogen naar de wereld om hen heen te kijken.
Mijn beelden zijn in de loop der jaren in talloze exposities te zien geweest. Daarnaast heb ik ruime ervaring als docent en beeldend kunstenaar in projecten binnen het voortgezet onderwijs en als docent bij verschillende kunstencentra. Inmiddels heb ik deze werkzaamheden uitgebreid met cursussen en workshops in mijn eigen atelier in Utrecht, in Leidsche Rijn.
Kunst toegankelijk en inzichtelijk maken is de rode draad in alles wat ik doe. Als beeldend kunstenaar combineer ik creativiteit en vakmanschap met mijn kennis van de kunstgeschiedenis. Zo breng ik kunst op een persoonlijke, heldere en begrijpelijke manier over en nodig ik mensen uit om met een open blik te kijken, zich te verwonderen en nieuwe perspectieven te ontdekken.